در تاریخ سوم خرداد ماه ١٣٦١ خرمشهر كه با ٣٤ روز مقاومت غیورانه در برابر دشمن سقوط كرده بود ، پس از ٥٧٥ روز اشغال و ویران شدن خانه ها و اماكن عمومی و دولتی ، در كمتر از ٢٥ روز آزاد و پاكسازی شد و به آغوش میهن اسلامی بازگشت .

به گزارش گلستان ما، بیش از بیست ماه از آغاز جنگ تحمیلی استكبار علیه جمهوری نوپای اسلامی ایران می گذشت و شهر خرمشهر همچنان در چنگ نیروهای ارتش عرق قرار داشت .

عملیات فتح المبین در منطقه غرب دزفول و شوش اخیرا به پایان رسیده و نتایج شگفت انگیز آن روح تازه ای را در كالبد رزمندگان اسلام دمیده بود .

فرماندهان جنگ بر آن بودند تا فرصت ابتكار عمل و كشاندن جنگ به یك شكل فرسایشی و بلند مدت از دشمن گرفته شود ، به ویژه آنكه فصل گرمای طاقت فرسای جنوب كشور در راه بود . 

عملیات پیروزمندانه فتح المبین كه با آزاد سازی بخش گسترده ای از خاك خوزستان در شمال غرب این استان پایان پذیرفته بود ، راه را برای آزاد سازی مناطق خرمشهر ، شلمچه ، هویزه و بخش های دیگر هموار ساخته بود ، چرا كه این منطقه وسیع بر خلاف منطقه عملیاتی فتح المبین فاقد عارضه و ناهمواری زمینی بود .

البته دشمن در غرب رودخانه كارون كه در قلب خرمشهر جاری است ، استحكامات و موانع پیشرفته را احداث و ٣٦ هزار نفر از نیروهای خود را در خطوط پدافندی پیچیده ای متمركز و مستقر كرده بود گذر از چنین خط مرگباری به یك معجزه و كاری خدایی شبیه بود .

همچنان امام خمینی ، فرمانده كل قوا به محض آزاد شدن خرمشهر فرمودند : خرمشهر را خدا آزاد كرد .

سر انجام در ساعت ٣٠ دقیقه بامداد ١٠ اردیبهشت ماه ١٣٦١ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران قرارگاه مشترك كربلا سپاه و ارتش و ٣ قرارگاه عملیاتی قدس در منطقه سوسنگرد و محور شمالی كرخه كور ، قرارگاه فتح در منطقه دارخوین و قرارگاه نصر در شمال خرمشهر ، حمله سراسری خود را از منطقه عمومی رودخانه كرخه كور و غرب رود كارون به منظور آزادسازی خرمشهر و مناطق شمال آن و عقب راندن دشمن از مرز بین المللی آغاز نمودند .

همچنین از سوی ستاد جنگ مقرر شده بود تا در جریان این عملیات ، شهر های اهواز ، حمیدیه و سوسنگرد از برد توپخانه سنگین و دوربرد دشمن خارج شود . پیش از آغاز عملیات ، از سوی قرارگاه كربلا رمز حمله با نام مبارك یا علی بن ابی طالب در روز سیزدهم رجب و در نخستین دقایق دهم اردیبهشت ماه ١٣٦١ به نیروهای تحت امر صادر شد .

پس از ٢٥ روز تلاش برای آماده سازی مقدمات و انجام طرح بزرگ عملیات ، به منظور رویارویی با مشكلات احتمالی ، از جمله آب گرفتگی های غیر طبیعی كه دشمن بر سر راه رزمندگان ایرانی ایجاد كرده بود و پیچیدگی مواضع و حجم ماشین آلات زرهی و نیروهای پیاده دشمن و انجام چهار مرحله عملیات تهاجمی در منطقه ای به وسعت ٦٠٠٠ كیلومتر مربع ، همه چیز برای یك حمله بزرگ مهیا شد .

سرانجام در تاریخ سوم خرداد ماه ١٣٦١ خرمشهر كه با ٣٤ روز مقاومت غیورانه در برابر دشمن سقوط كرده بود ، پس از ٥٧٥ روز اشغال و ویران شدن خانه ها و اماكن عمومی و دولتی ، در كمتر از ٢٥ روز آزاد و پاكسازی شد و به آغوش میهن اسلامی بازگشت .

بازتاب این پیروزی شگرف تا مدت ها در رسانه های جهان در صدر تمام اخبار و گزارش ها بود . فتح خرمشهر به منزله بزرگترین پیروزی نظامی – سیاسی جمهوری اسلامی در جریان جنگ تحمیلی و مهلك ترین ضربه به پیكره دشمن تلقی شد .

طی عملیات پیروزمندانه بیت المقدس این خسارات به دشمن وارد آمد :

١- لشكر های ٣ زرهی ، ١١ و ١٥ پیاده دشمن درمحور خرمشهر ، به میزان ٨٠ درصد منهدم شدند . 

٢- لشكر های ٥ مكانیزه و ٦ زرهی در محور شمالی عملیات با فرار و عقب نشینی به میزان ٢٠ درصد آسیب دیدند . 

٣- لشكر های ٩ و ١٠ زرهی كه در عملیات فتح المبین آسیب دیده بودند هر یك به میزان ٢٠ درصد ، لشكر ٧ پیاده ٤٠ درصد ، و یك لشكر زرهی كه در آخرین روزهای سقوط خرمشهر ظاهر شد به میزان ٢٠ درصد منهدم شدند . 

٤- تیپ ١٠ زرهی به میزان ٣٠ درصد منهدم . تیپ های ٣١ ، ٣٢ و ٣٣ نیروی مخصوص كه به هنگام تجاوز به خرمشهر نقش اساسی داشتند ، ضربات سنگینی را متحمل شدند. 

٥- تیپ های ٩ ، ١٠ ، ٢٠ و ١١٣ گارد مرزی و تیپ های ٢٣٨ و ٥٠١ پیاده ٥٠ درصد منهدم شدند و نیروهای آنها به اسارت رزمندگان اسلام در آمدند .

٦- تیپ های ٤١٦ ، ٤١٧ ، ٦٠١ ، ٦٠٢ و ٦٠٣ به میزان ٥٠ درصد و تیپ ١٠٩ پیاده به میزان ٦٠ درصد منهدم شدند . همچنین گردان های شناسایی حنین و حطین آسیب دیدند .

در مجموع چهار مرحله عملیات ، بیش از ١٦٥٠٠ تن از نیروهای دشمن كشته و زخمی و ١٩٠٠٠ نفر نیز اسیر شدند .

علاوه بر بند خرمشهر ، مناطق و تاسیسات دیگری طی این عملیات آزاد شدند كه عبارتند از ؛

١ – پادگان حمید ، جفیر ، حسینیه و شهر هویزه 

٢ – جاده مهم و مواصلاتی اهواز – خرمشهر 

٣ – آزاد سازی ١٨٠ كیلومتر از خط مرزی و ٥٠٣٨ كیلومتر مربع از مناطق اشغالی 

٤ – جاده مواصلاتی سوسنگرد – هویزه

مجتبی لشکربلوکی مدرس معارف انقلاب اسلامی

انتهای پیام/