به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما» به نقل از «موج‌رسا»؛ ما باور داشتیم که هر دانه‌ تولید در سوله‌ها، تک‌تیراندازی برای شکست دادن اراده‌ دشمن در جنگ تحمیلی رمضان و جنگ ۱۲ روزه است.

بنابراین، پیش‌بندهای کار در زنجان، تبدیل به لباس‌های نظامی مقاومت شد تا فریاد تولید، بلندتر از صدای بمب‌های دشمن طنین‌انداز شود.

در این راستا خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی«موج‌رسا»؛ به بررسی واحدهای فعال در دوران جنگ رمضان پرداخته است و گفتگویی با ناصر رمضانلو کارآفرین و تولید کننده

گوشت مرغ، بوقلمون و بلدرچین در زنجان تنظیم کرده است که شما را به مطالعه آن دعوت می‌کنیم.

تفاوت میان «جنگ با تفنگ» و «جنگ با تولید» از نظر شما در چیست؟

‌رمضانلو با بیان اینکه شاید هیچ نکته‌ای مثبتی را نشود برای جنگ پیدا کرد؛ اما جنگ با همه بدی‌هایش، اگر در آینه مقاومت جلوه‌گری کند، صحنه‌هایی با شکوه از امید و همدلی را به ما نشان می‌دهد، اظهار کرد: در روزهای سخت «جنگ رمضان»، در حالی که آسمان با تهدید می‌لرزید و سایه‌ ترس از بمب و قطعی برق بر سوله‌های تولیدی سنگینی می‌کرد، در کیلومتر ۲۵ جاده قزوین به زنجان، روایت متفاوتی از «همدلی» به دست کارگران مجتمع کشتارگاه طیور زنجان نوشته شد که وحدت و عشق به وطن را در روزهای جنگ را معنا بخشید.

وی با اشاره به اینکه تعریف جدیدی از «جبهه» در روزهای جنگ که واحدهای مختلف تولید دست در دست هم دادند تا چرخ اقتصاد کشور پایدار ماند و نیازهای مردم بر طرف شود ارائه شد، ابراز کرد: من و تمام عوامل مجموعه دفاع از وطن را تنها با تفنگ کافی ندانستیم بلکه تأمین غذای سربازان و مردم در اوج بحران، خود نوعی جنگجویی است.

میزان تولید روزانه مجموعه در روزهای جنگ به چند تن رسید؟

 کارآفرین و تولید کننده گوشت مرغ، بوقلمون و بلدرچین در زنجان عنوان کرد: در حالی که بسیاری از واحدها از ترس حملات متزلزل شده بودند، در این مجموعه، کارگران و رانندگان نه تنها غیبت نکردند، بلکه با انگیزه‌ای مضاعف، ظرفیت تولید خود را افزایش دادند تا به دشمنان نشان دهند ملت ایران باختن را هرگز نیاموخته آنان از رهبر شهید خود در شرایط سخت پای کار بودن را آموختند و در روزهای جنگ آن را با حضور منظم خود در مجموعه نشان دادند.

وی با تأکید بر اینکه در جنگ رمضان و جنگ ۱۲ روزه بنده و کارگران مجموعه، سربازان این میدان بودیم، افزود: فرقی نمی‌کرد چه کسی در خط مقدم باشد و چه کسی در کشتارگاه؛ هدف یکی بود اینکه اجازه ندهیم دشمن با گرسنگی یا ترس، ما را به عقب بکشاند.» این اراده‌ جمعی باعث شد تولید روزانه ۸۰ تن بوقلمون و مرغ، نه تنها متوقف نشود، بلکه برای تأمین نیاز به ۱۰۰ تن نیز برسد.

انتهای خبر/